Feysbuk Ve Çakmaları

Yillarca karsı oldugum halde facebook hesabı actım bir süre önce.Sloganı olan ''yillanmıs kayıp arkadaslarınızı bulun'' mu neyse artık ona uydum.İlkokul arkaslarımı bulmak istedim.Evet. Amac genele uymaktı fakat ortada bir kac ufak tefek sorun vardı.
Sorunlardan en önemlisi suydu: Soyisimlerini ne yazık ki hatırlamıyordum.Her neyse ''durmak yok yola devam'' sözünü hatirladim.Facebook un bize sadece soyisimle arama yapma imkanından cok daha fazla secenekler sundugu cok acıktı.Hemen okudugum ilkokul,ortaokul,lise icin olusturulan grupları aradım.
Ancak yine bir sonuca ulasamadım.Bir kac grup buldum ama onlara katılmıs tanıdık kimseye rastlamadım.Gerci aradan yillar gecmis.Benim 8 yasında ya da 12 yasındayken tanıdıgım, hatırladıgım arkadasımın, ergenlik döneminin ardından nasıl bir maymuna dönüstügünü elbetteki tahmin edemezdim ve bulamadım.

Sonra, yakın zaman icinde tanıdıgım kisilere baktım. Bir kismını buldum ama eklemedim listeme.Cok sıcak bulmadıgım, olmadıgım birini ekleyipte ne diyecegim diye düsündüm. '' Ben seninle bir kac defa aynı ortamda bulunmustum ve bu yüzden ötürü seninle facebook aracılıgıyla arkadas olmak istiyorum.Malum gercek hayatta bizim arkadaslıgımızdan bir bok olmaz'' yazmam gerekiyordu.
Ben de bu yuzden hic yazmamayı, listeme eklememeyi uygun buldum.Bu samimi olmadigim bazı kisiler bana arkadaslık teklif ettiler. Mecbur gibi hissettim kendimi ve ''onayla'' dedim.(South Park'in bilmem kacıncı bölümündeki bir sahne geldi aklıma)

Yakından tanıdıgım bazı kisileri ekledim.Bazilari beni ekledi.Onlarla facebook üzerinden arkadas olmaktan dolayı , bir sıkıntı icinde olmadıgım icin mutluyum.


Her neyse sonra cok sıkıldım.Kendi adıma Facebook hesabım vardı.Bu facebook hesabımın olmadıgı günlerden farklı olmalıydı.Ancak herhangi bir degisiklik yoktu.Hani tatile gitmeden önce kurdugun hayallerin, tatil sonrası düsüncelerin arasında 16 cm kadar fark olması gibir seydi bu.Tam anlamıyla hayal kırıklıgı yasıyordum.
Ve sonra okey,tavla,batak,king ,tarla bahce isleri,soygun ve cete isleri gibi firsatlar cıktı facebook icinde karsıma.Bu yeni bir heycan, yeni bir macera demekti. Bazilarına katıldım.Sonra onlardan da sıkıldım. Sonra sonra baska facebook imkanlarini tanidim.Mesela ''arkadasımın arkadası'' gibi. Arkadaslarımın arkadaslarına asılma istegi duymaya basladım. Aska inancını kaybetmis biri olarak ask aradıgım söylenemez tabiki ama yine de arkadasımın arkadaslarına asılma istegi duymaktan da kendimi alıkoyamıyordum.

Bizim köyde arkadasının arkadasına uluorta asılmakta olmayacagı icin bu istegimi şu ana kadar giderebilmiş degilim.

Aslında hic bir boka yaramadıgı halde actıgım günden bu yana aralıksız her gün girip baktım sanırım. ''Bok mu var? ne bakıyorsun?'' dediginizi duyar gibiyim.
Yaklasık bir aydir ya da bir aydan biraz fazla oldu sanırım facebook hesabım var ve hesabımı satılıga cıkarabilirim alan olursa. Hesabı alırken para vermedim bu yuzden ucuza satabilirim. İlgililere duyrulur.

Twitter nedir? ne degildir? diye merak ettim.Dogal olarak bir arastırma yaptım. Tuvaletteyken ''suan tuvaletteyim ve sanırım rekora kosuyorum cünkü tam tamına 16 cm sıctım'' diye yazmak istemedigimi o an anladım.Anlik bildirimlerle ne isim olurdu benim. Zaten benim an ve an ne yaptigimi merak eden kimsem kalmadi.Son olarakta ''cok sevdigim sevgilim'' tarafından kapının önüne koyuldum.Kendimi tatmin edecek baska bir ugras bulayım diye düsündüm.Hemen aklıma bir kac sey geldi ama ben daha yeni heyecanları tecrübe etmek istedigimden terlikle kovalamadım düsüncelerimi.

Netlog vb. diger sosyal paylasım ya da adı her ne haltsa o tür yerlere de hic ilgi duymadım arayış icinde oldugum süre boyunca.Belki de fazla ilgi görmedigindendi.Bilmiyorum.Biz millet olarak beraber toplu tuvalete gitmelere bayılırız.Arkadaslarımın olmadıgı yerde bende olmam dedim.

Sadece facebook üyeliim var ancak genel anlamda bu tür seylere hep karsı oldum.Hala da karsıyım.Facebook hesabım oldugu icin kendime de her gün küfür ettigimi söylemek isterim.(siz etmeyin lütfenn!!)
Kiz bulma, video paylasma yeri olan facebook ile iliskimizi gözden geciriyoruz.Ayrılmayı düsünüyorum ama hani yataga girince tek yatmaya alısmamıs olan erkekler vardır, uyuyamaz filan hani benim durumda o misal.Can sıkıntıma gecici cözüm suan icin sanırım.Ama yasadıgım bu acı dolu, ezik günler ya hic bitmezse diye korkuyorum cünkü daima facebook hesabı olan biri olmaktan dolayı kendime küfür etme taktiklerini gelistirmekten, taktikleri tüketmek üzereyim.

Arkadasınızın arkadasını bulun olmalı facebook sloganı.Ya da ne olursa olsun slogan durum bundan ibaret acıkcası. Ve ''cıkaranın anasını avradını sikeyim'' diye baslayıp devam eden bilindik küfürümüzü ediniz lütfen. Günahı bana cekinmeyin :)



Not: Sadece su anki küfürün günahı bana, tüm küfürleriniz yanlıslıkla bana yazılmasın.Hani olur ya kim bilir melekler de hata yapar belki.Yeterince günahım var ve küfür iyi bir sey degil.Bu uyarıyla birlikte umarim iyi halden dolayı günahlarımdan su anki enflasyon kadar indirimi gidilir. :)