Nedensiz Telgrafım

Bir süredir yokum ne yazık ki
Kendi içimde firtinalar koparken, ayakta kalmaya, tutunmaya çalışmamın çabasıdır bu yokluğum.
İzliyorum,düşünüyorum,yol haritamı hazirliyorum ya da ne halt içinde olduğumu cözmeye çalışıyorum
Bilmiyorum
Her gidişin mutlaka bir dönüşü vardır
Nasıl dönüleceğinin garantisi yok elbette
Her şeyin iyi olduğu bir şekilde ya da her şeyin benle birlikte gömülü oldugu bir en kaz şeklinde

Firtinanin şiddetini bildiğim bir kac dille, yarim-yamalak anlatabilmeyi isterdim ama
Farkediyorum ki anadilimle bile anlatamiyorum, cakma dillerle...?
Uğraşmıyorum, biraktim çabalamayi anlatmaktan yana.
Sadece Firtinanın dinmesini bekliyorum sessiz köşemde
Bu bir telgraf
Dönene kadar...
Stop!