Tutunmak

Yaşamak için tutunmak... bir şeylere
Neye olduğunun, önemsiz olduğu düşünce...
Kaç eliniz varsa o kadar elle tutunmak.

Çok küçüktüm ve o dönemlerde bile bir şeylere tutundum.Nasıl becerdim bilmiyorum, yapımda ''vardı'' belki.
Çocuktum, tutundum öykülere, düşlere...
Ergendim, tutundum bir yaman güzele.
Büyüdüm, yetişkin oldum, tutundum içimdeki hiçliğe...

Tanımlamak gerekseydi durumumu ''trajikomik'' derdim.Çünkü şu an tutunacak hiçbir şeyim yok.

Ve bu halim, kimsenin umrunda değil,en başta benim. Beni seven yakınlarımın üzüleceği bir ölüme doğru deparımın, ne zaman soluksuz kalarak kesileceğini bilememek... yine de koşmak...anlamsız.

Hayatım boyunca bugün yazabileceğim ''ben hakkında'' en anlamlı yazıdır bu.Geçmişime, takivimdeki bu güne, nazire yaparcasına...



Not: ''Tutunmak'' ve ''Hiçlik'' üzerinden anlatmak istediğim kavramın ne olduğu detayına girerek, zekanızı küçümsemek istemiyorum.Anlayan, anlamayana anlatsın.