Yazmak, Düşünmek, Düşlemek Seni

Bir gece vakti, bir rüya düşünüyorum

Rüyanın baskın karakteri sen, ezik karakteri sensiz ben.

Yoruyor düşünce adı altında, olmasını istediğim duam beni,

Uyuyakalıyorum.

Tahmin ettiğin gibi oluyor her şey,

Benim ise dua ettiğim,

Rüyama giriyorsun..

....

....

''Bu benim rüyam'' diyorum rüyamda.

İstediğim şekle sokmaya çalışıyorum rüyamı, inception'ı selamlıyorum sanki.

Film galası sonrası mikrofonların sinema eleştirmenlerine uzatıldığı gibi, rüya sonraları elimin kalbime gideceğini düşünüyorum.

Delicesine çarpan kalbimin, bayram sabahını bekleyen çocuklar gibi heyecanına tanığım.

Düşlediğim, düşlere kavuşmanın verdiği huzuru da yakından tanır, severim.

Düşlediğim düşlerin, sonrasında düş olarak kaldığını görmenin hüznünün de ayrı bir yeri vardır ben de.

Yine bir düş hayal ediyorum umman olmuş, tane tane sen dolu.

Of çekiyorum, daralıyorum.

Susturuyorum düşlemeyi adet edinen düşlerimi.

....

....

Edebi değer kaygısı gözetmeksizin yazabilmek bunları,

Okunmayıp, hak edebileceği bir değer varsa eğer, hak edemeyeceğini bilmek,

Dünyanın geçiciliğinin yanında ya da

Sensizliğin önce bana, sonra benimle birlikte zincirleme etkide bulunduğu dünya sakinlerine,

Yansıması...

Yazmak, düşünmek, düşlemek seni, sensizliğe rağmen...

B. Öktem